رضا ساکی: استاد فقید منوچهر احترامی در تیرماه ۱۳۲۰ درست دو ماه قبل از این که متفقین به ایران بیایند و همه چیز را به هم بریزند در تهران به دنیا آمد. ... ادامه
رضا رفیع: منوچهر احترامی، بیش از آن که فکر کنی، دوست داشتنی بود. تنها کسی بود که هر وقت وارد بر«گل آقا» می شد، کیومرث صابری بر پیشانی او بوسه می زد. ... ادامه
عباس حسیننژاد: میگفت حوالی اواخر دهه شصت، عدهای که متولی کتاب کودک بودند گفتند دیگر ننویس، بچهها از حسنی خسته شدهاند...(امان از این حسادت و حماقت! - توضیح از نگارنده) میگفت اگر میگذاشتند داستانهای بسیار بهتری از قصههای حسنی مینوشتم! ... ادامه
عبدالله مقدمی: احترامی رفت؛ مثل عمران، مثل قیصر. مثل تمام نسل مهربانهایی که رفته بودند و امروز میترسیم که بگوییم «نسل مهربانی در حال انقراض است.» ... ادامه
ابوالفضل زرویی: مثل تمام هنرمندان خلاّق و مؤثر، احترامی هم نابهنگام رفت. با آن میزان طرح و ایده و برنامه ناتمام و نیمهکاره، اگر پنجاه سال دیگر هم میرفت، باز هم نابهنگام بود. این ویژگی عمومی هنرمندان جاودان و نامیراست که جامه زندگی بر اندام آنان کوتاه است. ... ادامه
هفت سنگ: استاد احترامی را ساعت ۹ صبح جمعه ۲۵ بهمن از مقابل تالار وحدت بدرقه می کنیم و یادش را شنبه ۲۶ بهمن از ساعت ۱۸:۳۰ تا ۲۰ در مسجد الجواد واقع در میدان هفت تیر گرامی میداریم. ... ادامه
