منوچهر احترامی، طنزپرداز و نویسنده کودکان روز سه‌شنبه در سن ۶۷ سالگی درگذشت.

کتاب «حسنی نگو یه دسته‌گل» در حوزه کودکان از جمله معروف‌ترین آثار احترامی است. احترامی همچنین طنزپردازی را سال‌ها پیش از هفته‌نامه‌ی طنز «توفیق» آغاز کرد و تا زمان حیاتش با نشریات متعددی همکاری داشت.

استاد احترامی را ساعت ۹ صبح جمعه ۲۵ بهمن از مقابل تالار وحدت بدرقه می کنیم و یادش را شنبه ۲۶ بهمن از ساعت ۱۸:۳۰ تا ۲۰ در مسجد الجواد واقع در میدان هفت تیر گرامی می‌داریم.

در خبرگزاری‌ها:

- ایسنا: منوچهر احترامی از دنیا رفت
- فارس: منوچهر احترامی درگذشت
- مهر: منوچهر احترامی درگذشت
- ایبنا: منوچهر احترامی، قلم طنز بر زمین گذاشت
- ایرنا: منوچهر احترامی در گذشت

یادداشت‌های نویسندگان هفت‌سنگ:

عباس: منوچهر احترامی رفت که دیگر چشمش به ما نیفتد!
جلال: حسنی هم مثل ما طنزپردازها یتیم شد!
عبدالله: پیر ما رفت ...
رضا: به یاد استاد فقید احترامی انجام دهیم
امیر: دیگه اون چشمای روشن و قشنگ رو نمی‌بینیم...
سعید: استاد، می‌خواستم بیایم منزل، وقت دارید؟

در وبلاگستان:

- حسنی، تک و تنها بود
- و رفت... مثل همان‌ها
- منوچهر احترامی ورپرید
- پیر و مراد ما، آخر هم عزب دست در دست عزرائیل گذاشت!
- برای حسنی، که بی‌پدر شد
- حالا همه برایم تولد می‌گیرند!
- این هم از ده شلمرود

- پوپک صابری: با رفتن منوچهر احترامی، طنز ایران یک ‌بار دیگر یتیم شد
- گیتی صفرزاده: منوچهر احترامی زبان مردم را خوب می‌شناخت
- شهرام شکیبا: شعر طنز برای منوچهر احترامی تفنن نبود

از استاد احترامی در هفت‌سنگ:

- «طنز در ادبیات تعزیه» - یادداشتی از منوچهر احترامی
- «سلام آقای نادر ابراهیمی»، یادداشت منوچهر احترامی درباره نادر ابراهیمی
- «بادیه ‌مسی‌های عموجان»، داستانی از منوچهر احترامی

+

«پیری بزرگترین دستاورد زندگی من است!»
گفتگوی قدیمی هفت‌سنگ با منوچهر احترامی

زندگی منوچهر احترامی به روایت ایسنا

منوچهر احترامی دنیای طنز و کودکان را تنها گذاشت. این طنزپرداز و نویسنده‌ی پیشکسوت کودکان و نوجوانان که شخصیت «حسنی» او سال‌هاست همراه ایرانی‌هاست، نیمه‌شب گذشته و در آستانه‌ی روز بارانی تهران رفت، تا جای لبخندهایی که بر چهره‌ها می‌نشاند، تا همیشه خالی بماند.

شاعر و قصه‌گوی کوچک و بزرگ ایران در سن 67سالگی و بر اثر نارسایی قلبی در بیمارستان از دنیا رفت.

منوچهر احترامی متولد سال 1320 در تهران، لیسانس حقوق قضایی داشت و کارمند بازنشسته‌ی مرکز آمار ایران بود.

طنزنویسی حرفه‌یی خود را از هفته‌نامه‌ی طنز «توفیق» آغاز کرد. علاوه بر همکاری با رادیو، تلویزیون و سینما، پژوهشگر، مدرس و داور بسیاری از جشنواره‌های طنز و کودکان بود.

او سال‌ها به عنوان طنزنویس با نشریات مختلف همکاری داشت و در چند سال گذشته، اغلب آثارش را در مجله‌ی «گل‌آقا» چاپ می کرد. مجموعه‌ای از این آثار را نیز در کتاب «جامع‌الحکایات» منتشر کرد.

منوچهر احترامی بیش از 50 عنوان کتاب برای کودکان نوشته و منتشر کرده، که «حسنی نگو یه دسته گل»، «خروس نگو یه ساعت»، «خرس و کوزه‌ عسل» و «دزده و مرغ فلفلی» از آن جمله‌اند.

مجموعه‌ی کارهای «حسنی نگو یه دسته‌گل» او از دهه‌ی 60 تا امروز، با مجموع تیراژ چندمیلیونی همچنان یکی از محبوب‌ترین کتاب‌های کودکان به‌شمار می‌رود.

«طنز در ادبیات تعزیه» از آخرین آثار منتشرشده‌ی احترامی است.

چندی پیش نیز نخستین کتاب از مجموعه‌ی «طنزآوران امروز ایران» ویژه‌ی او و در بررسی آثار طنزش انتشار یافت.

احترامی سال گذشته نیز برگزیده‌ی دومین جشنواره‌ی شعر فجر در بخش اجتماعی شد.