حسین مزیدی
نویسنده وبلاگ وب۲

اینترنت پدیده غریبی است. سخت است وقتی بخواهی در مورد فردی که تاکنون ندیده‌ای و تنها شخصیت مجازی‌اش را می‌شناسی مقاله‌ای بنویسی و سخت‌تر آن‌که بخواهی به‌جای وبلاگت آن را در یک مجله ادبی-فرهنگی منتشر کنی. اما انگار این روش بیشتر به «مرگ مولف» نزدیک‌تر است و تو را وادار می‌کند که تمرکز بیشتری بر «متن» داشته باشی.

اجازه دهید همین اول اعتراف کنم که مطلقا شناختی از جناب «بامدادی» در دنیای واقعی ندارم. او را تنها از طریق «نوشته‌ها» می‌شناسم. نوشته‌هایی که بیشتر در وبلاگش منتشر می‌شود و به‌تازگی برای اولین بار صدایش را هم در پروژه «صدای وبلاگستان» شنیده‌ایم. پس این نوشته صرفا معرفی «بامدادی مجازی» یا «بامدادی نویسنده» است.

اولین‌بار نمی‌دانم بامدادی را کجا کشف کردم. اما تصور می‌کنم آغاز آشنایی ما به ایجاد وبلاگ او بر روی «وردپرس دات کام» می‌رسد. همانگونه که او در دنیای واقعی مهندسی است که همچون مارکوپولو در سفر است ابتدا نیز در انتخاب وبلاگش مسافرت‌های زیادی داشت تا این که در ادرس کنونی مستقر شد. نوشته‌هایش را از همان زمان‌ها دنبال می‌کنم. در این مدت تصور می‌کنم بامدادی عزیز تغییر ریشه‌ای انچنانی نداشته: مثل همیشه می‌نویسد مفید صادقانه و صریح.

در آن ابتدا بیشتر به مسایل تکنیکی وبلاگ‌نویسی علاقه نشان می‌داد. پست‌های فصل و به‌صورت راهنما گونه می‌نوشت. اما کم‌کم احساس کردیم که حوزه مسایل مورد علاقه او برای نوشتن در وبلاگ اندکی چرخش کرد. او هنوز هم گه‌گاه نظر لطفی به مسایل تکنیکی می‌اندازد اما به‌دلیل علایق شخصی و نوع نگاه خاصش تمرکز بیشتری بر روی مسایل سیاسی دارد. مسایل سیاسی مورد علاقه بامدادی بیشتر مسایل بین‌المللی است و کمتر در مورد مسایل داخلی می‌نویسد. در مورد مسایل داخلی صرفا گزینه‌هایی کلی و منطقی ابراز می‌کند. اما در مورد مسایل بین‌المللی سعی دارد وارد نکات ریز ماجرا شود. او ترجیح می‌دهد در بین این همه مسایل، تنها به نکات مرتبط با کشور «امریکا» بپردازد. نوشتن از مصائب و مشکلاتی که دیدگاه‌های میلیتاریستی ابرقدرت بزرگ برای جهان ایجاد کرده و به‌خصوص مشکلاتی که برای منطقه ما به دنبال داشته؛ همزمان با سکوت نسبی در مورد مسایل داخلی و اکتفا به بیان جملاتی کلی و منطقی، این شبهه را برای بعضی از خوانندگانش ایجاد می‌کند که قرائت او از مسایل سیاسی دنیا همسویی خاصی با بعضی از وبلاگ‌نویسان نه چندان خوش نام ما دارد.

اما فارغ از این‌که دیدگاه سیاسی بامدادی عزیز را بپذیریم یا خیر، نمی‌توان منکر شد که او برخلاف ان دسته مذکور، نویسنده‌ای بسیار بسیار مودب است. عصبانی نمی‌شود، تهمت نمی‌زند و به‌دنبال ایجاد تنش و تشنج نیست. نظراتش را می‌گوید، گاه این نظرات مقبول‌مان می‌افتد و گاه خیر. اما در تمام موارد بامدادی نویسنده، حرمت قلم را نگه می‌دارد.

اما بامدادی نه تنها نویسنده و بلاگر است بلکه عکاس خوبی هم هست. قبلا عکس‌هایش را در وبلاگش منتشر می‌کرد. اما مدتی است که فوتوبلاگی نیز راه‌اندازی کرده. عکس‌ها نیز بر همان منوال‌‌اند و در آنها صداقت و صمیمیت را می‌توان حس کرد.

بامدادی نویسنده-عکاس را دوست می‌دارم. او چشم و چراغ وردپرس فارسی است. جزء معدود کسانی است که دامین شخصی خود را به wordpress.com منتقل کرده هم وبلاگ و هم فوتوبلاگ. مدتهاست همسایگی با چنین نازنینی افتخار وبلاگ من است. برای خودم آرزو می‌کنم که این افتخار جاودانی بماند.