وقتی که عاشقم به سفر فکر میکنم
عاقل که میشوم، به خطر فکر میکنم
ابری است آسمان دلم بی تو هر غروب
حالا فقط به ديدهی تر فکر میکنم
عمری است در اتاق تهی با خيال خويش
با چشمهای مانده به در فکر میکنم
بايد چه گفت وقتی از اين در طلوع کرد؟
بیخود به شايد و به اگر فکر میکنم
يلداست بخت من به بلندای زندگی
بيهوده در شبم به سحر فکر میکنم
فنجان قهوه حاضر و آماده روی ميز
دارم به تو – به تنگ شکر – فکر میکنم
علی حاجتيان
