یک ماه قبل از فروردین ِ هر سال، کم و بیش در تمام خانواده‌های ایرانی (کم‌درآمد و پردرآمد، سنتی و مدرن!) حس می‌کنید اتفاقی در حال رخ دادن است! اتفاقی که گاهی اوقات نمی‌دانید خوب است یا بد؟! ذخیره‌های اقتصادی خانواده در این یک ماه تکان‌های شدیدی می‌خورند و فقیر و متوسط و غنی به جنب و جوش می‌افتند. خرید نوروزی، خانه‌تکانی، خرید بلیت و رزرو هتل برای مسافرت‌های نوروزی، شکلات، شیرینی، سیب سرخ، سمنوی اعلا، سنجد تازه، سنبل سرحال!، دو تا ماهی قرمز خوشگل که حتی‌الامکان با هم روابط رمانتیکی داشته باشند! و... و ناگهان بامب! سال تحویل می‌شود!

پشت بند این تحویل سال، سیزده روز تعطیلی داریم و انگار وظیفه داریم در آن از غم و ناراحتی‌های بقیه‌ی سال حتا به زور هم شده خود را دور نگه داریم! عیددیدنی و اسکناس‌های عیدی کم و زیاد داریم. در ضمن مجوز خوردنِ مُشت مُشت شکلات و شیرینی و آجیل هم صادر می‌شود!

همه‌ی این‌ها و خیلی چیزهای دیگر هرچند گاهی اوقات کم‌رنگ، هرچند برای عده‌ای با تلخی، اما واقعیتی‌ست قدیمی و جاافتاده برای تمام خانواده‌های ایرانی.

ولی انگار تمام ضربه‌ها به عید نوروز بدبخت‌مان کم نبوده و قرار است رسمن از سال دیگر عید نوروزی نداشته باشیم! می‌شود؟! برای من که نه! زندگی بدون عید نوروز و بدون تعطیلی‌های سیزده‌روزه که اوجش همان روز سیزدهم یعنی روز سیزده‌بدر است به‌هیچ وجه امکان‌پذیر نیست! حتا اگر سعی کنیم در آن به‌زور لبخند بزنیم و خوش باشیم. اصلن فکر کنم دولت قصد شوخی دارد! پس بی‌خیال!

این عکس‌ها را از تعطیلات نوروزی و سیزده‌بدر سال هشتاد و پنج یک خانواده‌ی ایرانی در شهر ییلاقی و دیدنی شهمیرزاد داشته باشید!

سال یک‌هزار و سیصد و هشتاد و پنج بر همگی انشاالله مبارک!

توضیحات عکس‌ها بر اساس شماره‌ی عکس‌ها:

سال نو مبارک! بفرمایید کامتون رو شیرین کنید!