آسمان خم شد و در کوچه دل غم روييد
روز تاريک شد و ظلمت مبهم روييد

شهر با سوخته جانی به غراتن در داد
بر لب چرخ فلک آه دمادم رويی

*

تا زمين خواست ز نا اهلی مردم گويد
شرم سرخی به رگ روشن شبنم روييد

چرخ چرخيده و اينبار يهودا زن شد
بر چليپای خيانت گل مريم روييد

پاره‌های جگر سوخته بر سينه تشت
شعر خون بود که از معرفت سم روييد

هاجرش - زينب کبری - پی باران می‌رفت
خون دل جوش زد و چشمه زمزم روييد

صلح سرفصل رقم خورده عاشورا بود
نقطه‌ای سرخ که در باور عالم روييد

کربلا وامگذار علی ثانی شد
از دل صبر حسن نخل محرم روييد

علی حاجتيان