آسمان خم شد و در کوچه دل غم رویید
روز تاریک شد و ظلمت مبهم رویید

شهر با سوخته جانی به غراتن در داد
بر لب چرخ فلک آه دمادم رویی

*

تا زمین خواست ز نا اهلی مردم گوید
شرم سرخی به رگ روشن شبنم رویید

چرخ چرخیده و اینبار یهودا زن شد
بر چلیپای خیانت گل مریم رویید

پاره‌های جگر سوخته بر سینه تشت
شعر خون بود که از معرفت سم رویید

هاجرش - زینب کبری - پی باران می‌رفت
خون دل جوش زد و چشمه زمزم رویید

صلح سرفصل رقم خورده عاشورا بود
نقطه‌ای سرخ که در باور عالم رویید

کربلا وامگذار علی ثانی شد
از دل صبر حسن نخل محرم رویید

علی حاجتیان