سرنوشت: ابراهیم فتحاللهی که مدیر رادیوی جشنواره فرهنگ استانها و رئیس ما بود اگر کاست و نوشتهها و عکس را در اختیار من قرار نمیداد، این گزارش در معرض دیدار و شنیدار شما نبود. سپاس!
«رستم مهربان» ۵۰ سال سن دارد، خراسانی است و شغلش نقاشی ساختمان است و با حنجرهاش نی مینوازد. اگر در رادیو جشنواره به اتفاق سودابه رفیعی (که در اجرای برنامه همکار بودیم) به چشم خودمان نمیدیدیم هرگز باور نمیکردیم کسی بتواند با حنجرهاش بنوازد چنان که میان صدایی که از حنجرهی او بیرون میآید با یک نی واقعی تفاوتی نباشد.
استاد شجریان لقب «حنجره طلایی» را به او داده است. در نخستین جشنواره نینوازان، دیپلم افتخار دریافت کرده است. در همان جشنواره سید محمد خاتمی وزیر وقت ارشاد تحت تاثیر حنجرهنوازیاش قرار گرفته و به مسئولان بخش موسیقی سفارش کرد که این استعداد و پدیده را به کشورهای خارجی مثل آلمان،ژاپن و فرانسه ببرند و معرفی کنند که نه تنها این زمنیه فراهم نشد حتی در داخل نیز قول تغییر شغل و بیمهاش نیز عملی نشد، نقاشی ساختمان به دلیل سروکار داشتن با رنگ به حنجرهاش آسیب میرساند.
مهربان، غمگین است از این بابت که هنرمندان در ایران نقش زنگ تفریح را بازی میکنند.
حنجره نوازی سه هزار سال قدمت دارد و شاید «رستم مهربان» آخرین بازمانده از نسل هزاران شبان حنجرهنواز باشد.
مهربان ۳۵ سال است که با حنجرهاش نی میزند و برای اینکه در صدایش اشکالی ایجاد نشود آب سر نمیخورد، کوهنوردی را به عنوان یک ورزش و به صورت حرفهای دنبال میکند و هرگز سیگار نمیکشد ...
فایل صوتی را از اینجا بشنوید.
