«وضعیت» یعنی آنچه در آن هستیم یا آنچه در آن واقعیم، و در دایرهی آن میاندیشیم، میبینیم، میشنویم و رفتار میکنیم. «وضعیت»، پوستهای سخت و محکم دارد که فقط دایرههای داخلی مجاز به تعادل و هم سخنی هستند.
همانطور که ... هیچ پنجرهای به سوی هم ندارند، وضعیتها هم هیچ روزنهای به سوی هم ندارند و همه در آنچه هستند و در آنچه واقعند میاندیشند و رفتار میکنند. همه چیز به چارچوب مفهومی و زبانی در این وضعیت بستگی دارد. تفسیر و تعبیر واژهها، ... و رفتار و عادات در چارچوب وضعیت و در دایرهی آن و نه خارج از آن امکانپذیر است.
وضعیتها در عصر حاضر به شکل فزاینده، رو به همسان شدن دارند. شبکه جهانی وب تمثل ویژگی عصر جدید است. آنچنانکه هر کسی، هر اطلاعاتی را بخواهد میتواند بدست اورد و در هر گروه گمنام و بیبینامی بیآنکه ویژگی و امتیاز خاصی را بطلبد شرکت کند و نظر بدهد بیآنکه تمایز و اهمیت داشته باشد. افراد از هر چیزی مقداری میدانند و در همه چیز نظر میدهند و همه جا از او نظر میخواهند بیآنکه اظهار نظر آنان تعهدآور باشد.
همچنانکه پس از رنسانس فضای سلسله مراتبی ارسطویی فرو میریزد و فضای سقف و کیهان منظم و محدود به فضای نامتناقض ریاضی، بدون هیچ تمایزی در هر نقطهای از آن، دارای نقاط همسان، و به فضای بیکرات و نامتعین تبدیل میشود. حوزه عمومی که «مردم» حضور دارند، در عصر جدید به فضای مجازی اینترنت تمثل مییابد و همه افراد و نظرات در فضای بیکران و نامتعین قرار گرفته و نه چنانکه تصور میشود. وضعیتها در تعامل با یکدیگر گسترده میشوند زیرا فرد در این فضا تعین فردی و یکتایی شخصیت خود را از دست داده و تعهد و «عمل» مسئولانه رخت بسته است.
در فضای مجازی و نامتعین کنونی، بیاعتنایی و همسانی حاکم میشود و در حالیکه اطلاعات و دادهها به نحو فزایندهای رو به گسترش است، «عمل» منوط به جمعبندی و تفسیر و تعبیر دادهها و اطلاعات واگذار به زمانی نامعلوم میشود. همچنانکه اطلاعات زیادتر میشود بیشتر از تصمیم و عمل باز میمانیم.
آنچه برای زایش وضعیت نو و شکستن پوسته سخت وضعیت درهم تنیده فرد لازم است «عمل» است. «عمل» ما را از وضعیت قبل خارج کرده به وضعیت نو میبرد.
