وقتی در پله اول اینتر هم از جمع مدعیان جام قهرمانی باشگاه های اروپا خارج شد، این دوره از مسابقات عجیب تر و خالی تر از همیشه به چشم می آمد. تیم های ایتالیایی در حالی وارد این مسابقات شدند که مغرور تر از همیشه و بعنوان کشور مدافع عنوان قهرمانی خود را از ابتدا مدعی میدیدند. عدم قرار گرفتن آ.اس.رم و حذف لاتزیو و اینتر در مرحله اول کار آنها را سخت تر از پیش کرد.در مرحله یک هشتم یوونتوس در آخرین سال حضور مارچلو لیپی بسیار ساده تر از حد تصور در دل آلپی تورین برابر دپورتیو لاکرونیای اسپانیایی زانو زد. و میلان و آن داستان غم انگیز ...
لیگ اسپانیا که در ادامه ناکامی های سال قبل امسال نیز نتوانست سهمیه ای در روز پایانی مسابقات پیدا کند.یک رئال اشباع شده، یک سلتای ترسو و سوسیداد کم تجربه باعث شد که در این میان تنها دپورتیو راهی به چهار تیم پایانی پیدا کند.
واما تیم های لیگ انگلیس که امسال با تمام فروغی که داشت اما هنوز تمام ضربه ها را در نداشتن شخصیت قهرمانی می خورند.چلسی و آرسنال دو تیمی که بهمراه مادرید و میلان تمام شرط بندان را برای پیروزی به دعا وا داشته بودند در حالی مجبور به دوئل شدند که هیچکدام آنها در روز آخر در گلسن کیشن حضور نخواهند داشت.
امسال جام باشگاه های اروپا بی شباهت به جام جهانی ۲۰۰۲ نبود. صعود تیم های کم ستاره و حذف تیم های بزرگ که باعث کم شدن جذابیت مسابقات شد. هر چند در این میان دیدیه دشامب و مورینهو محبوبیت و هواداران فراوانی برای خود پیدا کردند.راهی که سالها قبل فابیو کاپلو در میلان و یوهان کرایف در بارسا به آن رسیده بودند. شاید کمتر کسی تصور صعود موناکو را به این مرحله از مسابقات میکرد.موناکویی که شاید در زمینه بین المللی به جز فرناندو مورینتس ، شعبانی نوندا و استفان پوراتو بازیکن بنام دیگری را نداشته باشد اما روح فوتبال، معجونیست که دشامب جوان به تیم خود تزریق کرده. ۴-۴-۲ معقولانه دشام با یک خط حمله برنده به بهترین وجه ممکن تکمیل میشود هر چند استفاده از چهار مدافع خطی یکی از انتقادات و نقاط ضعف بازی موناکوست. آنها در برابر رئال و چلسی در طول چهار بازی هفت گل دریافت کردند که این تعداد گل در مرحله حذفی برای هر تیمی دردسر ساز است. اما نکته مهمی که در بازی موناکو قابل مشاهده است قدرت تهاجمی آنهاست. در یک جمله می توان تمام قدرت موناکو را خلاصه کرد که آنها هر وقت بخواهند میتوانند گل بزنند! فرناندو مورینتس که در حال حاضر زهردارترین مهاجم این تیم است با سرعت و تیزهوشی فوق العاده اش یکی از تلخ ترین گل های تاریخ فوتبال رئال را به این تیم تقدیم کرد. این گل زمانی تلختر میشود که بدانید در ابتدای فصل مورینتس به عنوان مهاجم مازاد به صورت قرضی به تیم موناکو منتقل شد تا قاتل تیم سابق خویش باشد!
در آن سوی میدان نیز پورتوی جدیدا! محبوب با یکی از محبوب ترین مربی های اروپا در صدد فتح کردن یک جام دیگر اروپایی هستند. اگر کسی قهرمانی سال قبل پورتو در جام یوفا را تصادفی قلمداد میکرد امسال با این نتایج محکم بدست آمده جای هیچ شک و شبهه ای را در مورد شایستگی آنها باقی نمی گذارد. او که امسال با قرض گرفتن کونسه سائو تیم خود را قوی تر از فصل پیش میدید، کونسه سائو را در شش ماه اول فصل بدلیل مصدومیت از دست داد. هر چند که پورتو در همان مرحله یک هشتم پایانی با حذف منچستر یونایتد خود را از مدعیان اصلی نشان داد.به عقیده نگارنده در آن زمان، تنها تیمی که میتوانست این دایره قهرمانی را از دست تیم های ایتالیایی، اسپانیایی خارج کند پورتو بود.بعد از حذف یونایتد ها آنها کار سختی را در پیش رو نداشتند. البته دپورتیو در نیمه نهایی رقیبی بود که از مربی به مانند مورئینهو، یعنی، خاویر ایرورتا سود میبرد. اما در نهایت اندیشه های مورینهو بود که توانست لاکرونیا را در استادیوم خانگی خود شکست دهد.
آنها با اجرا کردن ۴-۴-۲ مربعی که با دو مهاجم نوک و یک هافبک دفاعی و یک هافبک نفوذی اجرا میشود،گرچه خط حمله قدرتمندی را ندارند اما در کنترل توپ و دفاع بهتر از هر تیم دیگری عمل می کنند. در آخرین سنگر یک ویتور بایای باتجربه در انتظار آخرین جام باشگاهی معتبرش است تا کلکسیون افتخاراتش را کامل نماید.پورتو برای قهرمانی از مهره های با تجربه تری سود میبرد. نونو والنته و سکرتاریو و ژرژ کاستا و همچنین بازیکنان قهاری مثل دکو و بنی مک کارتی می توانند پورتو را به جام قهرمانی هدایت نمایند.
۲۶ می تکلیف قهرمان این فصل جام باشگاه های اروپا مشخص خواهد شد. در استادیوم گلسن کیشن سلطان جدید اروپا کاپ را در دست میگیرد.ویتور بایا یا گیولی هر کدام جام را بالای سر برند مهم نیست، همه تیم ها باید در برابرشان تعظیم کنند.پورتو یا موناکو؟ شما چه فکر می کنید؟
