از آنجا که خوشنویسی هنری ذوقی و شهودی است و ارزش اثر خلق شده رابطهی مستقیمی با مفاهیم نگارش شده دارد، خوشنویسان ایرانی، همواره مؤثرترین هنر خود را در خدمت مفاهیمی قرار دادهاند که ارزش معنوی والایی داشته باشند. برای همین است که اشعار و کلمات بزرگان و برتر از آنها کلام آسمانی، اغلب محمل هنرنمایی و جلوهگاه توانمندیهای خوشنویسان بوده است.
استاد غلامحسین امیرخانی، که شاید بیاغراق برترین خوشنویس معاصر و یکی از مفاخر هنری تمام قرون ایرانزمین است، در سال ۱۳۱۸ در طالقان چشم به جهان گشود. خوشنویسی را در محضر استادانی همچون سادات معزز حسن و حسین میرخانی به نهایت آموخت و نزدیک ربع قرن است که ریاست شورای عالی انجمن خوشنویسان ایران را بر عهده دارد. و در این سالها شاگردان بسیاری را تربیت نموده که اکنون برخی از آنها از استادان مسلم معاصر محسوب میشوند. استاد امیرخانی همچنین عضو هیأت داوران مسابقات جهانی خوشنویسی یاقوت (ترکیه) و عضو اصلی کمیسیون یونسکو در ایران است.
نوشتن از استاد و هنر بیبدیلش، مجال بیشتری میخواهد که امیدوارم در فرصتی نزدیک به قدری از آن بپردازم. و نوشتن از قرآن و کلام وحی هم چیزی نیست که این قلم از آن برآید. پس بیهیچ توضیحی به تماشای این چند برگ از قرآنکریم بنشینید که استاد امیرخانی، هنر خوشنویسی را در آنها به مرتبهای رسانده است که شاید تصور دستیابی شخص دیگری به این مرتبه، محال به نظر برسد.
برای دیدن تابلوها در اندازهی بزرگتر، روی عکسها کلیک کنید.
