مطلب این هفته به موضوع افسردگی اختصاص دارد و سعی خواهد شد در شماره های بعدی این بحث دنبال شود. مسأله‌ای که در جهان امروزی افراد زیادی از آن رنج می‌برند در حالی که متوجه رشد و گسترش آن در خود نیستند. با امید اینکه این مطالب بتواند آگاهی هرچند مختصری در مورد این بیماری باشد.

مطالب این شماره برگرفته از سایت allaboutdepression:
متاسفانه هنوز دلیل دقیق و قطعی افسردگی بالینی مشخص نیست. نظریه‌های گوناگونی درباره‌ی دلایلی مانند عوامل زیستی و ژنتیکی، تاثیرات محیطی یا وقایع ناگوار ارائه شده‌اند. اگرچه باور عمومی بر این مبناست که افسردگی بالینی زمانی به وجود می آید که شخص حداقل تحت تاثیر یک یا دو عامل قرار داشته باشد. به عنوان مثال فردی که مادرش از افسردگی رنج برده‌است احتمال دارد آمادگی برای ابتلا به این بیماری را از او به ارث برده باشد.

عوامل افسردگی بالینی برای افراد مختلف متفاوتند. گاهی دوره ای ازافسردگی به طور ناگهانی و در شرایطی که همه چیز خوب به نظر می رسد بروز می کند و گاهی ممکن است مستقیما با واقعه ناگواری در زندگی همراه باشد.
افسردگی به طور کلی به سه دسته Dysthymia ,Major , Bipolar disorder تقسیم می‌شود که هرکدام ویژگیها و علاِم خود را دارا هستند.

تشخیص افسردگی (Major)

فردی که دچار یک دوره افسردگی اصلی است.
- برای یک دوره افسردگی فرد باید حداقل 5 مورد از 9 مورد علاِم زیر را در مدت دو هفته یا بیشتر تجربه کرده باشد. در اکثر مواقع و غالبا هرروز و تغییر عمده ای در عملکرد او نسبت به قبل دیده شود. یکی از موارد یک (حالت افسرده) یا دو (از دست دادن علاقه) باید باشد.

1- حالت افسرده. برای کودکان و نوجوانان حالت بی قراری.
2- کاهش عمده علاقه یا لذت در بیشتر یا همه اعمال.
3- افزایش یا کاهش قابل توجه وزن (مثلا 5 درصد یا بیشتر تغییر وزن در طول یک ماه بدون رژیم غذایی) همچنین ممکن است با کاهش یا افزایش اشتها همراه باشد. کودکان ممکن است به وزن ایده آل نرسند.
4- اختلال در به خواب رفتن یا خواب ماندن (اینسومنیا)، یا خواب بیش از حد (هایپرسومنیا)
5- رفتاری که مضطرب و آرام تر شده است که باید در نظر دیگران بارز باشد.
6- احساس خستگی یا کاهش انرژی
7- احساس بی ارزشی و نهایت گناه (نه برای بیمار بودن)
8- توانایی تفکر، تمرکزو تصمیم گیری کاهش یافته است.
9- افکار متعدد درباره ی مرگ یا خودکشی (با یا بدون برنامه ی خاص) یا اقدام به خودکشی.

- علائم شخص بروز انواع دیگری از افسردگی را تایید نکند.
-علائم فرد ناشی از پریشانی و اختلال در عملکرد او در محل کار، خانه ، یا محل های مهم دیگر باشد.
-علائم در فرد بوسیله مصرف مواد دیگر حادث نشده باشد (مانند الکل، مواد مخدر یا دارو) یا یک بیماری.
-علائم بر اساس یک اندوه عادی مثلا برای از دست دادن فردی مورد علاقه نباشد. چنین علائمی ممکن است تا بیش از 2 ماه ادامه یافته، باعث اختلالات عمده در عملکرد فرد شوند یا باعث افکار متعدد بی ارزش بودن، خودکشی، علائم روانی یا رفتار آرام‌تر شوند.
-علائم با انواع دیگر افسردگی سازگارتر نباشد.
-فرد تا به حال دچار جنون یا اختلالات افسردگی آمیخته به هم نبوده باشد. (حداقل تجربه‌ی قبلی به دلیل بیماری یا مصرف مواد دیگر بوده باشد.)

عوامل خطرزا برای افسردگی

به طور عمده، همه ما در معرض ابتلا به نوعی از افسردگی هستیم. افراد در هر سن، نژاد یا طبقه اجتماعی ممکن است به این بیماری دچار شوند.

هیچ فردی کاملا از این بیماری ایمن نیست. هرچند گونه هایی از افسردگی بر روی گروه ها و افرادی تاثیرگذارتر است. این گروه ها در مواجهه با بروز افسردگی به عنوان گروهای در معرض خطر در نظر گرفته می‌شوند.

لطفا به یاد داشته باشید که ابتلای به این بیماری برای هیچ‌کس از پیش تایین شده نیست هرچند این مسئله می تواند بسیار مهم تلقی شود که با آگاهی از این عوامل (خطرزا) و اگاهی برای آمادگی احتمالی برای این بیماری، به علائم هشدار دهنده توجه کنیم و در جهت تشخیص و جلوگیری از افسردگی به موقع اقدام کنیم.

عوامل خطرزا برای افسردگی میجر را میتوانید در شماره بعد مطالعه کنید.

برای اطلاعات بیشتر: تست افسردگی (این تست به هیچ وجه وسیله تشخیص بیماری نیست و جایگزین مشاوره با پزشک نخواهد بود.)