وقتی قرار شد درباره اولین سالگرد هفت سنگ چیزی بنویسم، تیتر و عنوانی بهتر ازهفت سنگ یا کشتی نوح مجازی! پیدا نکردم، منتها به جای اینکه متن هم مانند تیتر طنزآلود باشد، قلم(کی بورد!) گویی بی اختیار متنی جدی و کلاسیک و شاید خسته کننده را رقم زد که از این جهت خوانندگان عزیز باید عفو کنند!
* * *
در باب بهره وری از اینترنت در ایران ،به عنوان یک تکنیک جدید، مانند سایر تکنیک ها می توان این بهره برداری و عوارض و مختصات فرهنگی خاص آن را به دو بخش کاملا مجزا تقسیم کرد: یک طیف کاربران اینترنت که صرفا به این وسیله به چشم تففن و اسباب سرگرمی و سکس و امثالهم نگاه می کنند که با دقت به شیوه کاربری این طیف از اینترنت می توان به سرعت دریافت که استفاده آنان از دنیای مجازی، به طرز قابل توجهی، شخصی، انفرادی، بدون برنامه و هدف خاص و اکثرا مضر و بی فایده است...اما بخش و طیف دوم کاربرانی که در این سالهای اخیر به اینترنت نگاهی جدی تر و بهتری کرده اند، طیفی هستند که به کار جمعی و گروهی با پیش زمینه های فرهنگی -اچتماعی -سیاسی در دنیای مجازی پرداخته اند یا لااقل در این زمینه تلاش کرده اند...قابل توجه و تقدیر بودن این تلاش وقتی بیشتر مشخص می شود که به شوره زار تفکر گروهی و تعامل اجتماعی در عرصه فرهنگ و اجتماع و تاریخ کشورمان نگاه کنیم....
تشکیل و راه اندازی نشریات الکترونیکی و مجازی مثل هفت سنگ از این جهت که گامی فراتر از تفنن و پروپاگاندای مزمن و ریشه داری است که گریبان کاربری و کاربران اینترنت در ایران را گرفته است، بسیار با ارزش و قابل توجه است.نکته جالبی که می توان در باب هفت سنگ به آن اشاره کرد این است که هفت سنگ علاوه بر یک تلاش جمعی و گروهی در دنیای مجازی، برخلاف همه نشریات الکترونیکی و رقبای خود در اینرتنت می تواند به جرات مدعی شود که طیف بسیار متنوع و گاها متضادی از صاحبان سلیقه و تفکر را گرد هم آورد و با نگاه هفت سنگی خود که ... نگاه فانتزی در عین حال متنوع و متکثری بود به میان مخاطبان خویش آمد.اگر شما خواننده پیگیر هفت سنگ باشید به خوبی تنوع جالب و گاها تضاد نویسندگان و گردانندگان آن را به خوبی احساس می کنید و این واقعا دستاورد کمی نیست... در ادامه این راه و این تلاش باید منتظر کمک ها و پیشنهادات و انتقادات مخاطبان هستیم چون چاره ای هم جز این نداریم!
