از جشنواره 21 به بعد تنها فیلم قابل بحثی كه مورد نفرین و دشنام قرار گرفت ، واكنش پنجم به كارگردانی تهمینه میلانی بود . فیلمی كه به فمینیستی بودن متهم است . دنیا فیلمی است كه به علت حضور فرهاد توحیدی به عنوان نویسنده فیلمنامه مورد ستایش ! منتقدان عزیز قرار گرفته است . فیلمی كه جز یك سیاه بازی و نمایش هجوگونه چیز دیگری نبود . اما دوستان منتقدمان به دلیل حضور نویسنده فیلمنامه تمامی تلاش خود را برای ( نقدمثبت ) نوشتن انجام دادند. برای نمونه ا .ق در یادداشت اخیر خود در ماهنامه فیلم به دقت به نقاط قوت فیلمنامه اشاره كرده است و آنچنان از آنها یاد كرده كه خواننده یك فیلم درجه اول راتصور می كند و درمقابل برای فیلمی چون واكنش پنجم نمی توانند چشم ها را باز كنند و یكسره از بدی های فیلم گفته اند. به دلیل نوع نگرش ونگاه فیلمساز در این فیلم ، فیلم را یكسره غلو و دروغ و بزرگ نمایی می نامند و توجه خاصی به ساختار قوی و حرفه ای فیلم نمی كنند. نه به بازی های كمابیش یكنواخت و سطح بالای فیلم ، نه به تدوین و ریتم بسیار عالی و متعادل فیلم ، نه به فیلم برداری خوب ، و نه به هزار مورد دیگر توجهی نمی شود. به هرحال در كنار تمام فشارهایی كه بر روی نویسندگان و منتقدان سینمایی در این چند ماه اخیر وارد می شود نباید از سهل انگاری و افراط و تفریط در نوشته هایمان چشم پوشی كرد.

در این كهكشان بی نهایت علم هنر ما به همین كیهان قناعت كرده ایم.

در ادامه سلسله گفتگوهای اختصاصی روزنامه عصر و همكارانشان در صدا و سیما با سیاسیون و دارندگان هویت ! خاص ، روز پنجشنبه 28/1/82 پس از گذشت حدود 45 روز از دستگیری های پیاپی نویسندگان سینمایی همچون(سعید مستغاثی ، كامبیز كاهه ، … ) و عدم توجه و بازتاب گسترده این دستگیری ها ،روزنامه عصر! گفتگوی خاصی را با سعید مستغاثی -منتقد سینمایی تازه آزاد شده -انجام داد ؛ در این گفتگو هموطنان عزیز متوجه می شوند كه با چه مجله ها و روزنامه های كثیف ، فاسد ، دلال و احمقی در ارتباط هستند و افرادی چون گلمكانی و … 20 سال است كه دكان خوبی را برای خویش ایجاد كرده اند و ما مردمانی بی خبر هستیم .نویسندگانی را تصور خواهیم كرد كه با نقد و معرفی فیلم های كثیف آمریكایی و رویدادهایی چون كن ، اسكار، گلدن گلوب و … تفكر نسل جوان را به سخره گرفته اند و …
و ما اصلا فكر نمی كنیم كه فیلم های معرفی شده به صورت قاچاق و بدون كپی رایت و با زیر نویس فارسی و سانسورهای مدرن مورد تایید جمهوری اسلامی قرار گرفته اند و ما فكر نمی كنیم كه در برنامه های نقد و بررسی تلویزیون ایران فیلم های قاچاقی وكثیف و فاسد كننده به وفور نقد می شوند و به صورت دوبله شده برای 60 میلیون انسان ایرانی ! پخش می شود و ما فكر نمی كنیم كه چگونه مجله ای با تیراژ حداكثر 100000 مجلد، چگونه می تواند تاثیری چنان شگرف بگذارد. بله سیاسیون محافظه كار شده اند و دیگرآزاری ندارند، حال نوبت هنرمندان است.
بعدازتحریر: خبرمی رسد كه دست اندركاران سینمایی كشور درتلاشند كه یك گروه سینمایی را برای نمایش فیلم های خارجی (بخوانید امریكایی) اختصاص دهند و این برنامه از تابستان امسال به اجرا در خواهد آمد.

از 24 تا 14 اردیبهشت؛ لطفا یك كتاب سینمایی بخرید
نمایشگاه كتاب در راه است . بسیاری از تهرانی ها بودجه خاصی را برای كتاب خریدن اختصاص داده اند . نویسنده این ستون به عنوان یك علاقه مند به سینما توصیه می كند به چند نشر كتاب سینمایی سر بزنید و اگر چشمتان را گرفت یكی دوكتاب سینمایی هم بخرید .

جشن مهرگان، روزوالنتاین، دروغ 13، دروغ آوریل
ما هم روزهایی را برای متفاوت بودن داریم. اما نیستند ، نیست شده اند. روزوالنتاین را یادمان هست چه روزی ست اما جشن مهرگان را نمی دانیم كی هست ؟ چرا هست ؟ می دانیم كه خارجی ها آوریل هرسال به هم دروغ می گویند،اما نمیدانم این مطلب چه ارتباطی به موضوع این ستون دارد.اما به مطلب سینمایی شماره 12هفت سنگ ارتباط مستقیمی دارد. تلاشمان را كردیم تا دروغ سیزده مان كاملا واقعی جلوه كند و نسبتا موفق شده ایم.
خیالتان راحت! نه تام كروزی خواهد آمد ، نه فرمانفرمایی . آسوده بخوابید! مشكلات سیاسی نخواهیم داشت. فرودگاه مهرآباد امن و امان است.
ازهمه كسانی كه آن مطلب را جدی گرفته اند پوزش می خواهیم.

با تشكر از خانم انسیه قدیمی