English   مجله اینترنتی هفت‌سنگ

 درباره | سوالات | آگهی | تماس | RSS

هفت‌سنگ مجله‌ای اينترنتی است که از سال هشتاد و يک در حوزه‌های ادبی، هنری و اجتماعی منتشر می‌شود. [ادامه]


مطالب مندرج در هفت‌سنگ نظرات شخصي نويسندگان است و درج مطالب لزوما به معنای تاييد محتوای آنها نيست.


 نقل‌مطالب از هفت‌سنگ فقط با اطلاع و اجازه هفت‌سنگ و با ذکر نام‌هفت‌سنگ و نام‌نويسنده مجاز است.

 

- توقف فعالیت‌های گروه اینترنتی هفت سنگ
- بغضی به اندازه‌ی یک‌سال و حسرت سال‌های باقی‌مانده عمر
- به مناسبت قیصر؛ دوره می‌کنم تمام روزهای رفته تا همیشه را
- مرد اردیبهشتی
- به بهانه شمس و روزی که به نام اوست
- مشقت‌های عشق
- مَرد روزهای نوجوانی ‌ام...
- آن‌جا که پنچرگیری‌ها تمام می‌شوند
- آخرین دیدار با مرد قصه‌های خوب
- قصه‌ی من با قصه‌های خوب...
- چوب الف*
- یک نفر رفت
- پیری ملای مکتبی بود
- کتاب(!)
- غلام و زری!
- دعای خیر مادر
- کاریکلماتور
- دیوانه! کتاب، عینهو بینی نیست!
- پیشنهاد خرید هفت کتاب: رمان جهان
- علاقمندی‌های زیرزمینی!
- یک نفر تلفن همراه داشت
- کنکوری‌ها
- کاریکلماتور
- موضوع انشا: چگونه با ادب و با اخلاق باشیم
- ای جماعت پرید «مرغ سحر»!


 
 

  جامعه


عراق، روزهای بعد از اشغال

 

   

نظرات خوانندگان  (0)

 

  نويسنده: منصوره مدرس

 

del.icio.us

del.icio.us

Balatarin

ارسال به:

 

 تماس: info-at-7sang.ir

 
 
در حالی که عراقی ها در وضعیت اجتماعی بسیار بدی به سر می برند مقالات زیادی از شاهدان عینی منتشر شده است که دو مورد برای این شماره انتخاب شده.
 

در حالی که عراقی ها در وضعیت اجتماعی بسیار بدی به سر می برند مقالات زیادی از شاهدان عینی منتشر شده است که دو مورد برای این شماره انتخاب شده.

--------------------------------------
برگرفته از مقاله نیکولاس د.کریستف نویسنده نیویورک تایمز:

بصره ـ عراق:

گروهی بزرگ که در حال دور زدن مرکز بصره در مقابل گروه های انگلیسی بودند، با تانک ها و اسلحه های سنگین باز می گشتند. از یكی از عراقی ها پرسیدم چه می کنند؟
مردی با خنده پاسخ داد: «ما اینجاییم تا بانکها را بزنیم!»

در حالی که بسیار شگفت زده بودم، مرد دیگری توضیح داد که این گروه برای ورود به چندین بانک از سلاح های سنگین استفاده کرده است. اما گاوصندوق ها هنوز دست نخورده اند.

« ما آمده ایم تا بانک بزنیم، اما آن سربازهای انگلیسی به ما اجازه ورود نمی دهند!»
و ناامیدانه اضافه کرد: « ما خیلی ناراحتیم!»

عراق امروز غمگین و در عین حال پر از هیجان و از جذبه قدرت رها شده است.در حال حاضر که ما این حاکم ظالم را از سلطنت خلع کردیم، این وظیفه ماست که فورا قدرت مركزی را بازگردانیم و نظم را برقرار کنیم.

هنگامی که در راه بصره بودم، جمعیتی در حال کشیدن مجسمه صدام حسین در خیابانها بودند. وقتی مردم مرا دیدند، دوربین مرا کشیدند و شروع به خندیدن کردند در حالی که به صورت مجسمه مشت می زدند. فردی به زبان انگلیسی فریاد زد: «متشکریم آقای بوش»
و مشاهده جشن آزادی تازه یافته شده لذت بخش بود.

در حالی که عراقی ها در حوالی بانک جشن خود را به پایان می رساندند، خودروی مرا محاصره کردند تا از نبود برق و آب آشامیدنی شكایت كنند. برای چند دقیقه ترسیده بودم که نکند آنها عصبانیت خود را با از بین بردن خودروی من بروز دهند.

«دزدها شبها می آیند، بین ۳۰ تا ۴۰ نفر باهم، برای ورود به خانه های شخصی نارنجک می اندازند.» ... «آنها پول می خواهند و اگر پول را به آنها ندهی، به شما شلیک می کنند. »اینها را مردی میانسال در حوالی گروه های انگلیسی در بصره می گوید.

«ما برای درخواست کمک به گروه های انگلیسی مراجعه می کنیم اما آنها درجواب می گویند که نیروی پلیس نیستند.»

برگرفته از مقاله ای ازRajiv Chandrasekaran از واشینگتن پست:

بغداد ـ عراق ۱۵ آوریل:

به سرقت رفتن اشیای گرانبها و بی نظیر از موزه ملی آنتیک

... زمین با تکه های سفال های شکسته پوشیده شده بود. اسنادی مربوط به ۵۰۰۰ سال پیش نابود شده اند.

بنهل امین، مسئول موزه می گوید: «پیشینه تاریخی ما تمام شده. چرا این کار را کردند؟ چرا؟ چرا؟»

با ادامه یافتن خشونت، حالا آنها شروع به متهم کردن آمریکاییها به جای هموطنانشان کرده اند.

« اگر ۵ سرباز آمریکایی محافظ موزه بودند، همه چیز خوب پیش می رفت.» ... « آنها وظیفه دارند اینجا باشند تا از ما محافظت کنند. باید محافظ ما باشند.»

***

در حالی که رفتار عراقی ها نسبت به کشور و ملت خودشان اینگونه است، چه انتظاری می توان از نیروهای خارجی داشت؟

 

 تاریخ انتشار:   April 19, 2003 12:34 AM



 

 
 

Powered by: MovableType | Developed by: 7sang.ir