یونیسف، صندوق اضطرارى سازمان ملل متحد براى كودكان گزارشى تكان دهنده منتشر كرده است. در این گزارش آمده است كه كشورهاى منطقه بالكان همچون كشورهاى نوتاسیس از یوگسلاوى سابق و همچنین آلبانى، بلغارستان و رومانى، مركز اصلى و بازار خرید و فروش زنان برای روسپى خانه هاى اروپایى شده اند. در حال حاضر خرید و فروش زنان و دختران مثل بازارهاى برده فروشى رم باستان اما به گونه اى دیگر گل كرده است. نرخ زنان و دختران روسپى در این كشورها متفاوت است. هم اكنون دختران اهل كوزوو در بورس هستند و تاجران انسان براى خرید یك دختر اهل كوزوو و بردنش به روسپى خانه هاى اروپاى غربى حدود 2500 یورو مى پردازند و این مبلغ دوازده برابر نرخ زنان جوان رومانى است كه دیگر در روسپى خانه هاى این كشورها خریدار چندانى ندارند.

یكى از مراكز اصلی روسپى های اروپا در حوالى مرز آلمان با جمهورى چك است. جایی كه طولانى ترین خیابان روسپیان در اروپا كه به E55 مشهور است، از ایالت درسدن در آلمان تا پراگ، پایتخت جم سازمان هاى غیر دولتى حدس مى زنند كه همه ساله حدود 210 هزار دختر جوان از كشورهاى بالكان روانه روسپى خانه هاى اروپاى غربى مى شوند. این زنان تحت ستمى مضاعف قرار دارند. آنها هم مورد ستم تاجران سكس هستند، كه آنها را مجبور به روسپیگرى مى كنند و هم به هنگام دستگیرى از طرف مقامات انتظامى كشورهاى غربى تحت فشار قرار مى گیرند و با آنها مثل یك خلافكار و جانى رفتار مى شود. در این مورد خانم مرى رابینسون - كمیسر سابق كمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد - اظهار داشته است كه چون 90 درصد این زنان و دختران به زور به روسپیگرى كشانده شده اند، باید به آنها به عنوان قربانیانى مظلوم رفتار شود و نه چون متخلفان و جانیان. خانم مرى رابینسون خواهان مجازات عاملان و تاجران انسان هاى بیگناهى ست كه به زور این زنان و دختران را به روسپیگرى مى كشانند در این میان بازار خرید و فروش دختران جوان و نابالغ از معضلات بسیار عمده شده است. استانا بوخوسكا Stana Buchowska یكى از اعضا سازمان غیر دولتى كمك به كودكان لهستان، به نام استرادا، كه یكى از هدف هایش مبارزه با خرید و فروش زنان و دختران است، در این باره مى گوید: « هم در لهستان و هم در كشورهاى اتحادیه اروپایى، سن زنایى كه به روسپیگرى اشتغال دارند بتدریج كم و كمتر مى شه. دیگه براى هیچكس عجیب نیست كه یه دختر ۱۴ _ ۱۵ ساله روسپى روا در گوشه خیابون ببيند »

در ایران هم اینگونه مسایل رو به افزایش است در حالی که روزنامه ها اخیرا از فروش یک دختر 18 ساله به نام الناز توسط پدرش خبر دادند ، در استانهای خراسان و سیستان و بلوچستان چندین هزار دختر ایرانی به مردان افغانی فروخته شده اند. سنت افغانی " زن خریدن" به جای همسر گزیدن در کنار سنت شیربها وفقر مفرط خانواده هایی که دخترانشان را فروخته اند، تعداد نامعلومی از دختران ایرانی را دچار وضعیت از دست دادن تابعیت ایران کرده است.از طرفی بر مبنای اطلاعاتی که از مقامات قضایی و انتظامی استان خراسان به دست آمده، اخیرا یک باند برده گیری که عده نامعلومی از دختران ایرانی را در پاکستان به کنیزی فروخته اند، شناسایی و برخی از افراد آن دستگیر شده اند.

ماهنامه " خواندنی" در نخستین شماره خود در گزارشی ضمن اعلام این مطلب نوشت: شیوه کار اعضای این باند چنین بوده است که دختران را از خانواده هایشان خواستگاری می کردند، به عقد خود در می آوردند و سپس آنها را به خانه های فساد که در پاکستان به "خرابات" موسومند، می فروختند.

در بخش دیگری از این گزارش آمده است: یکی از دخترانی که با این شیوه به کنیزی در خرابات های پاکستان کشیده شده، پس از آزادی گفته است: در خرابات نسبت به سن و زیبایی طعمه ها قیمت گذاری می شد و آنها به مردان پولداری که به خان شهره هستند، فروخته می شدند. ما در این خانه ها مثل برده و کنیز بودیم، هرگاه اراده می کردند، دختران را به یکدیگر می فروختند و از این راه پول زیادی به دست می آوردند.

بر اساس گزارش یاد شده، برده گیران ، خانواده های فقیر را شناسایی می کردند و با معرفی خود به عنوان اهالی زاهدان که صاحب مال و مکنتی هم هستند، دختران را از خانواده هایشان خواستگاری می کردند. این دختران همراه آنها به زاهدان می رفتند و از آنجا، شبانه و از مسیرهای خاصی در منطقه میرجاوه به خاک پاکستان انتقال می یافتند و در شهرهای کویته، کراچی و راولپندی به کنیزی فروخته می شدند.

یک آمار رسمی حاکی از آن است فقط به وسیله همین باندی که شناسایی شده بیش از 150 دختر مشهدی به پاکستان منتقل شده اند. با وجود اطلاع مقامات ایرانی از این امر، هیچگونه تلاشی برای رد یابی و بازگرداندن این 150 دختر ایرانی که اکنون در پاکستان به تن فروشی اجباری مشغولند، به عمل نیامده است.
همچنین روزنامه همشهری اخیرا گزارش داد تعداد زیادی دختر ایرانی در کربلا، نجف و سایر شهرهای زیارتی عراق به گدایی مشغولند. این دختران توسط مردان عرب از خانواده هایشان در روستاها یا مناطق فقیر نشین خریداری و برای کسب درآمد از زائران ایرانی که به گدایان عراقی پول نمی دهند، به شهرهای زیارتی عراق برده می شوند.

این در حالی است که روزنامه ها در ماههای گذشته از کشف چندین شبکه خبر دادند که دختران ایرانی را برای روسپیگری به دوبی برده و فروخته اند. یک ماهنامه اخیرا گزارش داد این دختران توسط خانواده هایشان به قیمتهایی بسیار اندک فروخته شده اند .

فروختن دختران به كشورهای عربی كه از سالها پیش در ایران رایج است طبق یك منبع غیر رسمی دختران نابالغ زیر 16 سال ایرانی كه تعدادشان در دبی نیز كم نیست در ازای یك هفته چهارصدهزار درهم فروخته می شوند این مبلغ بالا باعث شده خیلی از خانواده ها و یا دخترانی كه از فقر رنج می برند با كمال میل به دنبال كسانی باشند كه به انها كمك كنند از ایران خارج شوند در چند سال گذشته در كشور دبی زنان روسی بیشتر مورد توجه بودند ولی در چند سال اخیر جای خودشان را به دختران و زنان ایرانی دادند .

تعداد زنان و دختران ایرانی چنان در دبی رو به افزایش است كه مسئولین را به فكر انداخته و طبق گفته خودشان تا جایی كه بتوانند از خروج چنین افرادی جلوگیری می شود ! و ترجیحا در همین كشور عزیزمان ماندگار می شوند .

، در جامعه ای كه خرید و فروش دختركان دبستانی و دختران جوانش ، امری روزمره شده است ، در جامعه ای سر نخ بسیاری از محافل خرید و فروش دختران به مقامات حكومتی اش باز می گردد، در جامعه ای كه ناامیدی ، نسل جوانش را بسوی اعتیاد سوق داده و توزیع مواد مخدرش نیز سرنخ دولتی دارد، در جامعه ای كه دخترانش از وحشت كتك و خشونت از خانه فرار می كنند و تنها "پناه دهندگانشان " چنین باندهای مخوفی است در چنین جامعه ای آیا واقعا طرحی تحت عنوان "خانه ی عفاف " می تواند این بلای خانمانسوز و زخمهای بر جان و روان زنان و دختركان خردسال را تسلی بخشد. ؟زمانیكه سرنخ خرید و فروش دختران پرورشگاهی در كرج در دست مقام دولتی یافته می شود و وی بی سرو صدا تبرئه می شود.

آیا می شود نقش حكومت را منكر شد؟