هم اکنون چندی بیش از رکود موسیقی راک نمی گذرد. اگرچه موسیقی هارد راک همچنان با تدبیر و تفکر راه ژانر جهانی «راک» را ادامه می‌دهد اما حقیقتآ راک، بدون دورنمای جدید و بکر ، بیقراری خاصش را از دست داده و موزیسین‌های آن می‌خواهند همه جا تنها بدنبال بازار فروش باشند.

در چنین بحبوحه ای ظهور گروه چهارتایی و لس آنجلس نشین به نام System of a down با بیش از 5 سال فعالیت و انتشار 3 آلبوم ، روحی جوان به کالبد موسیقی Heavy دمیده شد. موسیقی ( پست هاردکور ) خاص آنها و تلاششان در ضبط و اجرای زنده ی هنگهای بسیار برای آنها در حکم آزمایشی بود که در آغاز قرن جدید آنها را از تقلید و تعهدهای مرید و مراد گونه بازدارد.

دارون ملکیان ، گیتاریست و آهنگساز گروه می گوید : (( من فکر می کنم که ما در صدر بازی هستیم. )) سپس اضافه می کند : (( حس می کنم گروهی مثل گروه ما ، ده سال دیگر احترامی به مراتب بیشتر از الان پیدا می کند. زمانی که مردم بالاخره متوجه شوند که ما واقعآ چه می کنیم! ))

ملکیان به همراه سرژ تنکیان ِ خواننده ، شاوو اودادجیان نوازنده گیتار باس و جان دولمایان نوازنده درام ست ، گروه را به سرعت ِ یک گروه دوستی تشکیل دادند.

ذائقه های متنوع آنها در موسیقی عبارت است از : جاکو پاستوریوس ، اسلیر ، بیتلز و موسیقی محلی و فولکلریک ارمنستان. , faith no more آنها بر این عقیده اند که تمام کارها قبل از آنها انجام نشده و اینکه نوآوری هنوز زنده است.

تنکیان می گوید : انسانها میلیونها سال است بر روی زمین زندگی می کنند و ما نمی توانیم قبول کنیم که انسان از زمانی که دیوارها را ساخت شروع به تفکر کرد! و مدام از خود می پرسیم : آیا این دیوارها کار مثبت و خوبی برای ما انجام دادند؟!

( معنی دیوار به معنای سمبلیک خود در دنیای مدرن را می توان میل به انزوا ، تک زیستی و خودخواهی انسان دانست و شاید هم محدودیتها و سانسورهایی که حکومتها برای جهت دهی به ملت خود ( گله ی گوسفند؟! ) اعمال می کنند. و شاید هم در معنایی کلی تر : فاصله ای که انسان آگاهانه بین خود و دنیای اطرافش حفظ می کند. )
System of a down اولین آلبوم خود را بنام خود گروه در سال 1998 در استودیوی American Recording توسط ریک رابین ضبط کرد. این آلبوم برای آنها شروعی بزرگ محسوب می شد.

کارناوالی سیاه و تیره با تمپویی ( سرعتی ) که بطور وحشتناک فراز و فرودهای ناگهانی داشت و با سختاری پروگرسیو( مترقی ).

اشعار گروه که عمدتآ توسط سرژ گفته می شوند در مایه های تجریدی و مسایل وجودی انسان است که با سیاست و عقاید شخصی شدید الحن شده اند. او می گوید : (( هیچکس سرانجام نفهمید ما چه می گوییم! [حتی خودمان!] آیا ما واقعآ هنرمندیم؟ در اصل هنر به ما تعلق ندارد. یا بهتر بگویم هنر به هیچکس متعلق نیست ، بلکه از خود ِ دنیا می آید ، به دنیا متعلق است و از طرف دنیا به ما می رسد. من وقتی چیزی می نویسم ، فکر می کنم که می دانم چه می خواهم بگویم اما خب ، هیچگاه این عقیده را نداشته ام که کاملآ معنی کلمات بکار برده شده را می فهمم! ))

صدای منحصر بفرد ِ سرژ یکی از نقاط قوت گروه است. لرزش و ناله و فریاد در صدای او زمانی که با قدرت عجیب حنجره ی اپراگونه اش همراه می شود خود بخود کیفیت آشعار را یک پله بالاتر می برد. نقطه ی قوت دیگر گروه را می توان شفافیت صدا و اجزای موسیقی در قطعات زیبای آنها دانست. کمتر گروه متالی را می توان یافت که مانند System of a down به صدادهی و شفافیت ِ تک تک اجزای موسیقی بهای زیادی بدهند.
آلبوم بعدی آنها Toxicity ( سمیت ) در 4 سپتامبر سال 2001 منتشر شد. ترانه های پیچیده تر ، شفافیت بیشتر و از همه مهمتر دستیابی گروه به راهی کاملآ مستقل از دیگر متالها باعث فروش و محبوبیت جهانی این آلبوم شد.

از این مجموعه ترانه های Chop suey , Aerials , Toxicity محبوبتر از دیگر ترانه ها شدند و حتی ترانه ی Chop suey برنده ی جایزه گرمی سال 2001 برای بهترین اجرای موسیقی متال شد.

و بالاخره آلبوم سوم آنها چندی پیش با نام Steal this album به معنای این آلبوم را به سرقت ببر! منتشر شد.

ترانه های خشماگین و کوبنده آن نشان می داد که آنها همچنان سازش ناپذیر به راه شخصی خود ادامه می دهند.

دارون می گوید : همه ی کسانی که مرا می شناسند می دانند که موسیقی ِ ما برای من در اولین اولویت است. اگر کسی بمن بگوید : موسیقی شما برای همیشه زنده است اما تو فردا صبح دیگر از خواب بلند نخواهی شد. من به او می گویم : بسیار خب! این برای من بسیار منصفانه است!

منبع: سایت رسمی گروه