(خدمت به حقیقت، دشوارترین خدمتهاست.) فریدریش ویلهم نیچه
غریب بیا، غریب برو، ای آزاده!
حماسه نزدیك است! خدایا! خاموش بیارای زمین را ... صبح پاك را ... غروب خونین را ... توفان اشكهای شوق، حسین عاشق را.
(ای کاش آسمان بر زمین می چسبید، و ای کاش کوه ها خُرد می شد و بیابانها را پر می کرد.)*
... و اما حكایت ِ حسین ، تنها ، حكایت ِ اسلام نیست ... بلكه حكایت مظلومیت انسان حق جو در دنیایی سیاست زده است ... در دنیایی كه حقایق را تحریف میكند و حلب را بعنوان طلا می خواند!
... هر روزه با ما هزاران بیعت ننگین می بندند، با زور برق شمشیرهایی آخته!
خون حسین و سرود ۷۲ تن یارانش نه چیزیست كه كهنه شود ... نه واقعه ایست در صحرایی به نام كربلا و نه روزی به نام عاشورا!
عاشورا سرگذشت غریبی ِ انسان ِ مخلص است در این دنیای دنی.
عاشورا قصه نیست ... روضه نیست! دیالوگ نیست! عربده نیست! علم و كتل ِ چند متری بر دوش گرفتن نیست! بر سر و صورت زدن نیست! بخدای شما سوگند، نیست! بخدای خودم نیز!
عاشورا، بغضی ست كه در یك شب كه حسین خیلی خیلی عاشق است، میبارد.
حسین؟ نه! جایش بگذارید انسان!
عاشورا اینهمه نیست!!
صحرای كربلا شلوغ و درهم برهم نیست! پاك و سرخ است ... حتی پیكری هم بر زمین كربلا نیست ... كربلا ساكت است ... و اینطور شهادت می دهد!
( نویسنده ی این سطور بر تاریخ و فن شریفه ی روضه خوانی تسلط كافی و وافی ندارد ... پس مدام می خواهد گریز بزند به حال! یا شاید هم معتقد باشد هم اكنون هم امكان دارد كه تاریخ در جریان باشد و گاهگاهی هم تكرار شود!)
نه اینكه امروز روز عاشوراست؟ و نه اینكه شهادت برترین سوغاتی این روز است! پس بیایید همه با هم شهادت بدهیم ... بهانه ای عالی برای شهادتی خوشگل و پاك!
بیایید به پاكی خون ِ (حسین) های زمانه شهادت بدهیم كه روزی ما نیز بغض خود را برعلیه حاکم دروغ و ریا می بارانیم ... بیایید شهادت دهیم كه گریه ی امروز ما نشانه ی عاشقی ست نه نشانه ی مثلا غمباد گرفتن!
بیایید شهادت دهیم در روزی شبیه عاشورا ، در زمینی شبیه كربلا ایستاده نماز می گزاریم ... با قد و قامتی بلند ، نه با سری فروافتاده و عاجز!
و بر هیچ دستی جز دست خدا بوسه نمی زنیم ...
و نمی گذاریم هیچ بنی بشری ما را با گلهی گوسفندان خود اشتباه بگیرد!
بیایید همه شهادت بدهیم كه انسان ِ آزاده پاكترین است.
بیایید شهادت بدهیم بر حسین ِ آزاده و عاشق.
«شكیبا هستم بر تقدیرات و بر فرمان جاری تو ، ای پروردگار من! معبودی جز تو نیست ، ای پناه ِ پناه آورندگان!» آخرین سخنان حسین عزیز!
* : از سخنان زینب در هنگام شهادت حسین
یا حق
