درمطلب شماره قبل (كه درواقع ویژه نامه ای درباره جشنواره فیلم فجر بود)، به نقل بخش عمده ای از اتفاقات افتاده و نیافتاده جشنواره از نگاه دیگران پرداختیم. هر چند مجله‌ی سینمایی " فیلم " جشنواره‌ی بیست و یكم را نقطه‌ی عطفی در تاریخ برگزاری این جشنواره دانسته بود، ولی نمی توان عدم حضور عده‌ی زیادی از بزرگان سینمای ایران و تاثیری كه این عدم حضور بر روند برگزاری جشنواره و استقبال عمومی از آن داشت را نادیده گرفت. جشنواره‌ی بیست و یكم، تنها یك اتفاق داشت و تنها یك اتفاق.

نفس عمیق پرویز شهبازی. فیلمی كه ازنگاه اكثر منتقدان وسینماگران به عنوان برجسته ترین فیلم جشنواره - آن هم با فاصله ای بسیار زیاد از دیگر فیلم ها - انتخاب شد و تا این لحظه حتی یك نقد منفی در مورد این فیلم به چاپ نرسیده است. در میان این همه فیلمفارسی (از صمیم قلب اعتقاد دارم حتی این تعبیر هم برای فیلم های ساخته شده این چند سال زیادی بزرگ است) و در مقابل تمامی فیلمهای هنری وجشنواره پسند وخاص(!)، فیلمی ساخته شد، با كمترین هزینه مادی و با بیشترین هزینه معنوی.

هنگامی كه برای اولین بار به تماشای این فیلم می نشینید، ممكن است بعد از دیدن صحنه های ابتدایی آن ، احساس كنید كه با یك فیلم مستند طرف هستید. بازیگران فیلم، اصلا فیلم بازی نمی كنند. فیلمنامه یك واقعیت به تمام معنا، اما دوراز ذهن است. لمسش می كنیم. اما نمی فهمیم ازكجا آمده است. درست برعكس وقتی كه به تماشای فیلم طعم گیلاس ( بهترین فیلم شبه مستند با ویژگی های مشابه نفس عمیق) نشستیم. نیمی از داستان (دستمایه اصلی) واقعیت دارد اما بیشترفیلم غیرواقعی می نماید. كسی كه می خواهد خودكشی كند و دنبال كسی می گردد تا جنازه اش را خاك كند. پراز كنایه و ایهام. درمقابل، نفس عمیق ازیك حادثه شروع می شود و به همان حادثه (یك واقعیت عادی) باز می گردد. دراین میان زندگی چندین جوان را (بدون وارد شدن به عمق شخصیت ها وكنجكاوی در گذشته هایشان) بازگو می كند، و ما ناخود آگاه درمی یابیم كه گذشته چه بوده است ....

ازنفس عمیق بگذریم ...

سومین جشنواره بین المللی پویانمایی از چهارم تاهشتم اسفند درمركزآفرینش های هنری كانون برگزار می شود. دربخش بین المللی ۱۲۲ فیلم و در بخش ایران ۵۳ فیلم (انیمیشن) شركت كرده اند. جشنواره ای كه تاسال ۵۸ یكی از بزرگترین وبهترین جشنواره های انیمیشن بود وموقعیت ممتازی داشت و حالا بعداز بیست سال دوباره با شكلی نو وافرادی جوان آغاز به كاركرده است.
زرین كلك پدر سینمای انیمیشن ایران اعتقاد دارد باتمام كاستی ها باز هم می توان به موفقیت های گذشته دست یافت، اما باید درنظر داشت كه حالا تمامی نسل گذشته بازنشسته شده اند و فعالان این عرصه، اكثرا جوانانی هستد كه بدون داشتن تجربه، ولی با ذوق وسلیقه و خلاقیت بالا وارد این راه سخت شده اند.
سایت اختصاصی جشنواره(www.tehran-animafest.com)

یك فیلمنامه، یك شخصیت بزرگ:

فالگیر طایفه برای دختر فال می گیرد: عشق تو از آسمان با آتش وخون است . یك هواپیمای نیروی هوایی سقوط می كند. دختر، خلبان مجروح هواپیما را (كه همسر و فرزند هم دارد و در حادثه دچار فراموشی شده است) پرستاری می كند. سرانجام مرد جوان بهبود می یابد. ولی دختر به لحاظ تعصبات طایفه ای طرد شده و داغ ننگ می خورد. مرد جوان كه شیفته دختر شده با او فرار می كند و از آن پس به یك یاغی تبدیل می شود. مرد دراثر حادثه ای خود وگذشته اش را به خاطر می آورد، ولی آنقدر در تبهكاری پیش رفته كه روی بازگشت ندارد. پسر او كه حالا یك مامور دولتی شده وظیفه پیدا می كند یاغی را گرفتار كند. پدر و پسر با هم روبرو می شوند. پسر، پدر را می كشد، اما لحظه ای پس از مرگ پدر، او را باز می شناسد ...

شما فكر می كنید كارگردان، فیلمنامه نویش و بازیگران این فیلم چه كسانی هستند؟ در شماره بعدی دراین مورد خواهم نوشت ...