گروه موسيقي اوهام در سال 1376 در تهران بوسيله ي شهرام شعرباف ( گيتار و آواز) به همراه شاهرخ ايزد خواه ( گيتار) و بابک رياحي پور ( گيتار باس) شکل گرفت.
گروه اوهام بر مبناي تلفيقي از موسيقي راک و موسيقي سنتي ايران کار خود را شروع کرد. آنها شايد اولين گروه ايراني بودند که بدون واهمه و محافظه کاري آلات موسيقي راک مانند گيتار و درامز را همراه با ادوات موسيقي سنتي مانند سه تار ، تار ، کمانچه و دف نواختند.
در سال 1377 اوهام کارهاي خود را در آلبومي به نام (نهال حيرت) جمع آوري کرد.
با وجوديکه اين آلبوم در سراسر ايران شگفتي و تحسين بسياري از طرفداران و علاقمندان به موسيقي را جلب کرد اما نتوانست از صافي وزارت ارشاد اسلامي عبور کند. آنها حتي نتوانستند اجازه ي برگزاري يک کنسرت در شهر تهران را بدست بياورند.
پس از 3 سال تلاشهاي مداوم اعضاي گروه و بخصوص شهرام شعرباف براي دريافت مجوز و شکستهاي پياپي آنها در اين راه بالاخره در سال 1380 شهرام شعرباف نااميد از کار در ايران ويزاي کانادا مهيا کرد و رفت تا به شاهرخ ايزدخواه که زودتر از او از ايران دل کنده بود بپيوندد.
بابک رياحي پور ، يکي از بهترين و پرسابقه ترين نوازنده هاي گيتار باس در ايران ، در همان سال رسما از گروه کناره گيري کرد و ترجيح داد به کارهاي انفرادي و پراکنده ي خود در ايران بپردازد.
بابک رياحي پور در صحبتي دليل جدايي خود را از گروه ، فلسفه ي حضور راک تلفيقي در داخل ايران گفته است و اينکه حضور موسيقي اوهام در فضاي موسيقي خارج از ايران چيز تازه و جديدي نيست.
آن دو(شهرام و شاهرخ) در کانادا با اعضاي خارجي جديد و حرفه اي کار خود را شروع کردند.
در اولين گام آلبوم (نهال حيرت) که در ايران خارج از استوديو و در خانه ضبط شده بود را بصورت استوديويي در سي دي و نوار کاست ضبط و منتشر کردند. چند آهنگ از اين آلبوم نيز بصورت حرفه اي تبديل به کليپ ويديويي شد.
اما بدليل اينکه اين آلبوم قبل از انتشار رسمي بصورت غير رسمي و زيرزميني در ايران و کشورهاي ديگر پخش شده بود و وب سايت تازه تاسيس و زيباي آنها نيز ترانه ها را بصورت (فري دانلود) در اختيار ميگذاشت ، اين آلبوم سروصداي تازه اي برپا نکرد!

و اما کمي هم در مورد نوع موسيقي و کارهاي اوهام:

اوهام در اولين آلبوم خود شعرها را بصورت اختصاصي از بزرگترين شاعر ايران و بلکه جهان يعني حافظ شيرازي انتخاب کرد. چنين انتخابي در جبهه بندي بر له و عليه اين گروه تاثير بسزايي داشت. عده اي معتقد بودند که به شعر حافظ و سنتهاي ايراني توهين بزرگي شده و عده اي نيز برخلاف گروه اول معتقد بودند اوهام خدمت بزرگي از راه ، به روز کردن اشعار کهن ايران ، به فرهنگ ايراني کرده است!
عده اي نيز در بحثهاي تخصصي بر له يا عليه اين گروه داد سخن دادند!
البته تمامي اين جدالها تنها از طريق وب سايتهاي ايراني و راديوهاي خارجي و منابع غير رسمي دنبال ميشد چرا که صدا و سيما ، روزنامه ها و کل خبرگزاريهاي کشور اسلامي ما بسيار پاستوريزه هستند!
از ميان خيل مطبوعات ايران تنها مرحومين (تماشاگران و حيات نو) _ که روانشان قرين رحمت باد_ به اوهام و نقد آنها پرداختند و همچنين هفته نامه ي نسل سومي چلچراغ! – خداوند عمر 100 ساله به آنها دهاد!-
موسيقي اوهام را شايد بتوان در حيطه ي (سافت راک) يا ( آلترناتيو راک) تقسيم بندي کرد.
در آخر جداي از اشکالات اساسي (مانند فالش خواندن اساسي خواننده!) که اين گروه در پايه گذاري راک ايراني دارند اما بنظر شخصي بنده ارزش کار آنها را بايد در تلاش صادقانه در پاسخ گويي درست به نياز جوانهاي ايراني و باز کردن راه براي ساير موسيقيدانان و خوانندگان متفاوت ايران جستجو کرد.
قضاوت اصلي را مانند عاقلان قوم(!) به تاريخ و گذشت زمان ميسپاريم.

يا حق

منبع :
www.o-hum.com

از گروه اوهام بشنويد:

1.درويش
2.گفتم غم تو دارم
3.الا يا ايها الساقي