رپ در لغت بمعناهاي: ضربه زدن،تق تق کردن(!)،بي پروا سخن گفتن،في المجلس ساختن و سخن تند گفتن است.معناي برگردان شده موسيقي رپ در فرهنگ زبان فارسي را شايد بتوان((عين چي ور ور بکن و نترس،دارمت!))ناميد!!
به جرآت ميتوان گفت موسيقي رپ يا هيپ هاپ عجيبترين و جنجال برانگيزترين نوع موسيقي در تمامي دنياست.پايه هاي اين موسيقي همزمان با ترويج دي جي،موسيقي الکترونيک و سينتي سايزر صورت گرفت.اين سبک از موسيقي نسل جديد ابتدا متعلق و محدود به عده کمي از سياهپوستان آمريکايي ميشد که از تبعيض نژادي پنهان و بي شرمانه جامعه آمريکا به تنگ آمده بودند و اعتراضات خود را بصورت بسيار شفاف و واضح و تند و همراه با شوخي ها و طنز خاص نسل سياه بيان ميکردند.
اشعار در اين ژانر موسيقي بيشتر بصورت نثر مسجع هستند تا شعر! و البته چه از نطر سبک و چه از نظر محتوايي بسيار شبيه کتاب مستطاب (وغ وغ صاحاب) اثر صادق هدايت ميباشند!
اشعار توسط خوانندگان دکلمه ميشوند و عمده ي ريتمها و ضرب آهنگ موسيقي از ابتدا تا آخر ثابت ميماند!از اين لحاظ براي گوشهاي ناآشنا خسته کننده مينمايد.اما همين ثابت ماندن موسيقي در صورت خوب کار شدن ميتواند منجر به ايجاد يک حس قدرتمند عرفاني شود!
اما لايه هاي سطحي کم کم موسيقي رپ جذب بازارهاي موسيقي و تهيه کنندگان قدرتمند شدند و اين ژانر بسرعت ابتدا وارد جريان موسيقي در آمريکا و سپس در تمامي دنيا شد!
ظهور گروههاي عجيب و غريب رپ با نامهاي بي سر و ته و احيانآ مضحک و ترانه هايي پا در هوا و بسيار بدعت گذار باعث شد که موسيقي رپ ناگهان دو جبهه متفاوت را در مقابل خود ببيند.گروهي که عمدتا از جوانان ناراضي و نااميد ملتهاي مختلف بودند طرفدار متعصب و سرسخت موسيقي رپ شدند.گروه ديگر که از نسل مسن تر بودند بشدت مقابل اين ژانر موسيقي ايستادگي کردند و حتي بيشتر آنها رپ را اصلا جزو موسيقي نميدانستند و بعقيده يکي از موزيسين هاي موسيقي راک:( چيزهايي که بيشتر خواننده هاي رپ ميخوانند بيشتر بدرد نوشتن روي ديوارهاي توالتهاي عمومي ميخورد!)
اما ظاهرا باب شدن اين ژانر موسيقي اصلا و ابدا تابع هيچ حرف و نظري نبود!چون بسيار سريع و باورنکردني در کشورهاي اروپايي مانند آلمان و ايتاليا گروههاي رپ چه بصورت قانوني و چه بصورت زيرزميني ظاهر شدند.اکثر آنها چون وابسته به سرمايه گذار يا تهيه کننده اي قوي نبودند مجبور ميشدند آهنگهاي خود را بسيار محدود و بصورت شريکي و چندگروهي تهيه کنند!
امروزه گروههاي عمده رپ را ميتوان مانند احزاب سياسي به چپي و راستي تقسيم بندي کرد!
رپ چپي بدون هيچ پروا و ادب(!) همگان را سياستمداران کشور خود را
زندگي را و حتي خود را در موسيقي اش به بازي و مسخره ميگيرد!آنها عمدتا حال و هواي تيره و تار همراه با هجو تند و تيز و سياهي را براي آثار خود انتخاب ميکنند.
رپ راستي با پروا و محافظه کاري بيشتر به مسائلي مانند عشق سکس ، درگيري هاي خياباني جوانان و ماجراهاي خنده دار و عمدتا لوس و بيمزه(!)ميپردازند.
اما چيزي که در بيشتر گروههاي رپ (چه چپ چه راست!) مشهود است اين است که عمده اين گروههاي يک شبه قابليت ماندگاري و موسيقي جدي را ندارند و بعد از مدتي ور زدن ناگهان محو ميشوند!!
شاخه اي اين موسيقي هم مستقيما وصل ميشود به الکل ، کوکائين و سکس!
طوري که برخي از آنها از استعمال مواد مخدر و الکل در کليپهاي خود هم ابايي ندارند!سکس هم...(بهتر است در اين باره چيزي نگويم که سنگينتر است!)
مورد گفتني ديگري درباره رپ نوع پوشاک آنهاست که در ايران اسلامي عزيزمان(!)متاسفانه بيشترين نگاهها را قبل از موسيقي و اشعار جلب ميکند!بهرحال پوشاک عمده گروههاي رپ عبارت است از:
يک عدد شلوار گشاد و داراي جيبهاي متعدد که حسابي زلم زيمبو به آن آويزان شده باشد!
يک عدد تي شرت گشاد و راحت(که از طرح لباسهاي ورزش بسکتبال تقليد و برداشت شده است).
اگر بود يک کت گل و گشاد و کهنه!
انواع دستبند و پا بند و سربند و کمربند و گردن بند به اندازه کافي!
......(بقيه را از خبرگان بازارهاي مد تهران بپرسيد!)
هر نوع از موسيقي رقص يا بنا به نظر مسئولين دلسوز جوانان(حرکات موزون!) مخصوص خود را دارد.در اين ميان رقص رپ يا (هيپ هاپ) از همه دشوارتر است!البته چيزيست که شايد ورزشکاران و ژيمناستهاي ماهر هر روز آنرا انجام بدهند و خودشان هم ندانند که رقاص ماهري هستند!
بطور خلاصه رقص رپ ترکيبي از رقص تکنو و حرکات ژيمناستيکي به اضافه حرکات يوگا با چاشني کمي مسخره بازي است!!
ما از اين نوشته نتيجه ميگيريم که صفحه بعدي را بدقت بخوانيم!
(اين بود انشاي من!)
