رپ در لغت به معناهای: ضربه زدن، تق تق کردن(!)، بی پروا سخن گفتن، فیالمجلس ساختن و سخن تند گفتن است. معنای برگردان شده موسیقی رپ در فرهنگ زبان فارسی را شاید بتوان «عین چی ور ور بکن و نترس، دارمت!» نامید!
به جرآت میتوان گفت موسیقی رپ یا هیپ هاپ عجیبترین و جنجال برانگیزترین نوع موسیقی در تمامی دنیاست. پایه های این موسیقی همزمان با ترویج دی جی، موسیقی الکترونیک و سینتی سایزر صورت گرفت. این سبک از موسیقی نسل جدید ابتدا متعلق و محدود به عده کمی از سیاهپوستان آمریکایی میشد که از تبعیض نژادی پنهان و بی شرمانه جامعه آمریکا به تنگ آمده بودند و اعتراضات خود را بصورت بسیار شفاف و واضح و تند و همراه با شوخی ها و طنز خاص نسل سیاه بیان میکردند.
اشعار در این ژانر موسیقی بیشتر بصورت نثر مسجع هستند تا شعر! و البته چه از نطر سبک و چه از نظر محتوایی بسیار شبیه کتاب مستطاب (وغ وغ صاحاب) اثر صادق هدایت هستند!
اشعار توسط خوانندگان دکلمه میشوند و عمده ی ریتمها و ضرب آهنگ موسیقی از ابتدا تا آخر ثابت میماند!از این لحاظ برای گوشهای ناآشنا خسته کننده مینماید.اما همین ثابت ماندن موسیقی در صورت خوب کار شدن میتواند منجر به ایجاد یک حس قدرتمند عرفانی شود!
اما لایه های سطحی کم کم موسیقی رپ جذب بازارهای موسیقی و تهیه کنندگان قدرتمند شدند و این ژانر بسرعت ابتدا وارد جریان موسیقی در آمریکا و سپس در تمامی دنیا شد!
ظهور گروههای عجیب و غریب رپ با نامهای بی سر و ته و احیانآ مضحک و ترانه هایی پا در هوا و بسیار بدعت گذار باعث شد که موسیقی رپ ناگهان دو جبهه متفاوت را در مقابل خود ببیند.گروهی که عمدتا از جوانان ناراضی و ناامید ملتهای مختلف بودند طرفدار متعصب و سرسخت موسیقی رپ شدند.گروه دیگر که از نسل مسن تر بودند بشدت مقابل این ژانر موسیقی ایستادگی کردند و حتی بیشتر آنها رپ را اصلا جزو موسیقی نمیدانستند و بعقیده یکی از موزیسین های موسیقی راک: (چیزهایی که بیشتر خواننده های رپ میخوانند بیشتر بدرد نوشتن روی دیوارهای توالتهای عمومی میخورد!)
اما ظاهرا باب شدن این ژانر موسیقی اصلا و ابدا تابع هیچ حرف و نظری نبود! چون بسیار سریع و باورنکردنی در کشورهای اروپایی مانند آلمان و ایتالیا گروههای رپ چه بصورت قانونی و چه بصورت زیرزمینی ظاهر شدند. اکثر آنها چون وابسته به سرمایه گذار یا تهیه کننده ای قوی نبودند مجبور میشدند آهنگهای خود را بسیار محدود و بصورت شریکی و چندگروهی تهیه کنند!
امروزه گروههای عمده رپ را میتوان مانند احزاب سیاسی به چپی و راستی تقسیم بندی کرد!
رپ چپی بدون هیچ پروا و ادب(!) همگان را سیاستمداران کشور خود را
زندگی را و حتی خود را در موسیقی اش به بازی و مسخره میگیرد! آنها عمدتا حال و هوای تیره و تار همراه با هجو تند و تیز و سیاهی را برای آثار خود انتخاب میکنند.
رپ راستی با پروا و محافظه کاری بیشتر به مسائلی مانند عشق سکس، درگیری های خیابانی جوانان و ماجراهای خنده دار و عمدتا لوس و بیمزه (!) میپردازند.
اما چیزی که در بیشتر گروههای رپ (چه چپ چه راست!) مشهود است این است که عمده این گروههای یک شبه قابلیت ماندگاری و موسیقی جدی را ندارند و بعد از مدتی ور زدن ناگهان محو میشوند!
شاخه ای این موسیقی هم مستقیما وصل میشود به الکل، کوکائین و سکس! طوری که برخی از آنها از استعمال مواد مخدر و الکل در کلیپهای خود هم ابایی ندارند!سکس هم...(بهتر است در این باره چیزی نگویم که سنگینتر است!)
مورد گفتنی دیگری درباره رپ نوع پوشاک آنهاست که در ایران اسلامی عزیزمان(!)متاسفانه بیشترین نگاهها را قبل از موسیقی و اشعار جلب میکند! بهرحال پوشاک عمده گروههای رپ عبارت است از:
یک عدد شلوار گشاد و دارای جیبهای متعدد که حسابی زلم زیمبو به آن آویزان شده باشد!
یک عدد تی شرت گشاد و راحت (که از طرح لباسهای ورزش بسکتبال تقلید و برداشت شده است).
اگر بود یک کت گل و گشاد و کهنه!
انواع دستبند و پا بند و سربند و کمربند و گردن بند به اندازه کافی!
......(بقیه را از خبرگان بازارهای مد تهران بپرسید!)
هر نوع از موسیقی رقص یا بنا به نظر مسئولین دلسوز جوانان (حرکات موزون!) مخصوص خود را دارد. در این میان رقص رپ یا (هیپ هاپ) از همه دشوارتر است! البته چیزیست که شاید ورزشکاران و ژیمناستهای ماهر هر روز آنرا انجام بدهند و خودشان هم ندانند که رقاص ماهری هستند!
بطور خلاصه رقص رپ ترکیبی از رقص تکنو و حرکات ژیمناستیکی به اضافه حرکات یوگا با چاشنی کمی مسخره بازی است!
ما از این نوشته نتیجه میگیریم که صفحه بعدی را بدقت بخوانیم!
