ماه بهمن فرا می‌رسد و دوباره حال وهوایی پیدا كرده‌ایم. دوباره احساس شادی می‌كنیم. شادی بزرگی مثل جشن (اگر یادمان مانده باشد كه آدم میتواند جشن هم بگیرد) و شادی بزرگتری مثل یك جشن هنری. جشنواره سینمایی، جشنواره تئاتر و جشنواره موسیقی.

خبرها مثل همیشه این سرزمین، پخش و پلا و یكی درمیان به گوش آدم می‌رسند و رسانه ها (و مهمتر از همه رسانه بزرگی چون صداوسیما كه ناخواسته وظیفه بیشتری رادراین ضمینه به عهده دارد) اهمیتی به یك جشنواره ملی وبزرگ نمی دهند. دراین چندمدت تنها دو روز تیتر یك یا دو روزنامه ی كثیرالانتشار به جشنواره های سینما و تئاتر فجر اختصاص یافت.

قوی ترین سایتهای اطلاع رسانی هنری - سینمایی با بدترین مشكلات فنی وطراحی و به روزرسانی مواجه هستند. فیلم های جشنواره معرفی می شوند، بعد اسامی انتشاریافته تكذیب می شود، بعد سری دوم اسامی فیلمها والبته میتوان انتظار داشت كه سری سوم وچهارمی نیز دركار باشد.

اطلاع رسانی اصلی ترین وظیفه ایست كه نهاد ومتولی یك جشنواره (از جمله یك جشنواره هنری) پیش از شروع جشنواره، درطول جشنواره و بعداز جشنواره به عهده دارد. كاری كه طی روال عادی این سرزمین و مثل تمامی كارها فقط برای رفع تكلیف و ازسرواكنی! انجام می شود. روابط عمومی جشنواره فجر آنقدر قوی و فعال كار میكند كه تنها خبرنگاران روزنامه ها از خبرهای ریز ودرشت جشنواره اطلاع دارند و بس. و البته همین هم بس است، چه مردم نیازی به خبرهای جشنواره فجر ندارند.

واین تنها یك نكته كوچك است. به راستی چگونه وطی چه فرایندی وباچه ضوابطی طی چند سال گذشته فیلم اول چشنواره و برنده بهترین های جشنواره تاجشنواره بعدی به اكران عمومی نرسیده است. بوی كافور عطریاس وخانه ای روی آب و هیوا نمونه های عینی برخوردهای سیاسی والبته غیر سیاسی! با سینماگران ایرانی است.

مشكل دیگری كه به نظر میرسد دیگر تمامی سینمادوستان ازآن اطلاع پیداكرده اند وخیلی مواقع عذاب آور می شود، هیئت انتخاب كننده فیلم‌های بخش مسابقه و همچنین تركیب هیئت داوران است. مشكلی كه دوسال پیش بابیانیه ی اختتامیه هیئت داوران به اوج خود رسید وتا ماه ها محلی برای درگیری و بحث وجدل ها شد.

واما مشكل مهمتری كه درحال حاظر به طور محسوسی دركلام سینماگران نمود دارد، بحث درجه بین المللی جشنواره فجر است. انجایی كه مسئولین سینمایی به ان درجه الف داده اند ولی خوب میدانیم كه بامشكلاتی كه برای اكران فیلم های خارجی درایران وجود دارد وسانسورها واصلاحاتی كه بانظر و بدون نظر فیلمساز به فیلم ها وارد می شود تامدتها جشنواره فجر را از درجه الف بودن بی نصیب خواهد گذاشت.

سال پیش در هنگام جشنواره یك اتفاق! كه به چشم هركسی می آمد، آزار دهنده ودلسرد كننده بود. صف های نكشیده ی جلوی سینماها ناخود آگاه آدم را یاد سالهای نه چندان دور می انداخت. سالهایی كه سیمای جمهوری اسلامی ایران هنوز اینچنین با سینمای ملی بد نشده بود وهنوز این سینما رادر اندازه های پخش مرده و تكراری فوتبال دسته دوم بلژیك می دانست وحداقل روزی یک ساعت برنامه زنده و البته كمی جذاب را پخش می كرد.

سال هایی كه مردم ایران هنوز دلسرد از سیاست بازی ها نبودند سال هایی كه هنوز رمقی وجود داشت ونفسی. اینكه چرا سالن های سینماها خالیست وچرا استادیوم های ورزشی دیگر به نصف ظرفیت خودهم نمیرسد موضوع بحث ما نیست. موضوع بحث ما درباره جشنواره ایست كه كمتر رنگ وبوی سالهای میانی خودش را دارد. دیگر نه سینمای آزادی وجود دارد ونه صف های طولانی.نه دیگر كسی هست كه شب را تا صبح برای خریدن یك بلیط پشت درسینما بگذراند. سالها یی كه مجله های گزارش فیلم و فیلم هنوز نیامده نایاب می شدند گذشت. سال هایی كه برنامه ۵۰ تومانی جشنواره لذتی نگفتنی به همراه داشت. لذتی به نام جشنواره ملی وسینمایی (فیلم فجر).

اسامی ۲۲ فیلم انتخاب شده برای شركت در بخش مسابقه جشنواره فجر:
۱.خاموشی دریا
۲.غبار(رقص در غبار)
۳.اینجاچراغی نیست
۴.عشق فیلم
۵.نامه های باد
۶.كولی
۷.دیوانه ای از قفس پرید
۸.روزكارنامه
۹.شب های روشن
۱۰.فرش باد
۱۱.صورتی
۱۲.واكنش پنجم
۱۳.دوشیزه
۱۴.رای باز
۱۵.زیستن
۱۶.نفس عمیق
۱۷.بهشت جای دیگری است
۱۸.عروس خوش قدم
۱۹.صنوبر
۲۰.دنیا
۲۱.گاهی به آسمان نگاه كن
۲۲.نغمه

لطفا با دقت به اسامی بالا نگاه كنید روزنامه ایران روز شنبه ۲۱ دی اسامی ۲۰ فیلم جشنواره فجر راكه از یك منبع موثق دریافت كرده بود در صفحه آخر خود (البته با تیتر یك صفحه اول) درج كرد.

روز بعد روابط عمومی جشنواره تكذیبیه ای به روزنامه فرستاد واعلام كرد كه اسامی فیلم ها هنوز ازسوی هیئت انتخاب كننده اعلام نشده.البته نكته ای كه در خبر روزنامه ایران آمده بود قابل توجه بود وآن اینكه هنوز این اسامی به تایید دبیر جشنواره نرسیده است و احتمال تغییر در اسامی وجود دارد و البته چند فیلم یاد شده در این خبر هنوز مراحل فنی خود را طی می كنند وشاید به جشنواره نرسند .در میان آن اسامی نام هایی چون: آبادان (مانی حقیقی)، قطعه زمستانی (فرهاد مهرانفر)، ملاقات با طوطی (علیرضا داوودنژاد)، تهران ساعت ۷صبح (امیرشهاب رضویان)، گاوخونی (بهروز افخمی)، مزرعه پدری (رسول ملاقلی پور) و البته ۱۲ فیلم اول لیست فوق، به چشم می خورد. حال اینكه خبر روزنامه نزدیك به وزارت ارشاد كذب بوده است و یا مسئله دیگری وجود دارد هنوز مشخص نشده است.

اسامی هیئت داوران بخش مسابقه سینمای ایران:
گلاب آدینه
محمد بزرگ نیا
كامبوزیا پرتوی
محمدرضا جعفری جلوه
رسول صدرعاملی
مهرداد فخیمی
مهرداد فرید

به نظر شما شیوه انتخاب یك داور چیست؟

مهرداد فرید: سردبیر ماهنامه فیلم نكار (یكی از نشریات معاونت سینمایی وزارت ارشاد)
كامبوزیا پرتوی: فیلمنامه نویس
محمدبزرگ نیا: كارگردان
گلاب آدینه: بازیگر
رسول صدرعاملی: كارگردان
مهرداد فخیمی: فیلم بردار