نامه نگاري مراوده با اشباح است ! نه تنها با شبح گيرنده بلكه با شبحي كه نويسنده از وراي سطور و كلمات نامه از خود مي پرورد….بوسه هاي مكتوب به مقصد نمي رسند ! زيرا به مقصد نرسيده ، اشباح در ميانه راه آنها رامي نوشند !
( از نامه هاي كافكا به ميلنا )
ستوني كه از اين پس به قلم نگارنده خواهيد خواند ، مجموعه اي از نامه هاست ، نامه هايي به آرزويي دور! به عشقي بي فريادرس!!
بي شك اين نامه ها مخاطبي حقيقي داشته است - هر چند بسياري شان خوانده نشدند !!- اما حالا كه دوباره مي خوانمشان مي بينم كه انگار خطاب به تماميت عشق نگاشته شده اند.نامه هايي از طرف همه مجنون هاي عالم براي ليلي هايي كه گيسو در باد در چهار گوشه جهان عشق را به تصوير كشيده اند.
اين خصلت به نگارنده بر نمي گردد كه ماهيت عشق اصولا چنين است. ماهيتي اصيل ، ازليي و ابدي ، كه زمان را بر نمي تابد و از فراز قله هاي تاريخ سر بر مي كشد ، خورشيد وار ، و سراسر عالم وجود را در هرم آغوش نوراني اش پناه مي دهد و حيات مي زايد.
و اين چنين شد كه فكر كردم اين واژگان ، واژگان من نيست !
واژگان او هم نيست ! واژگان عشق است كه از دهان ما سخن مي گويد، مثل هميشه !
اين بوسه ها ، حكايت لذتهائيست كه همه ما مي توانيم داشته باشيم ، ولي گاه به خاطر هزار بهانه جورواجور بي اساس از دستشان مي دهيم ، به خاطر هزار ندانم كاري ، به خاطر هزار غرور ، به خاطر هزار باري به هر جهت بودن ، به خاطر هزار نشستن و شكستن ،به خاطر هزار …!
گفتم در آغاز اين ستون ، اين كوتاه را بنويسم تا ( سنگ )هايمان را از همين ( باي ) بسم الله از هم وا بكنيم ! اگر نه ( سنگ ) روي ( سنگ ) بند نخواهد شد !!
اينجا تنها و تنها عشق فرمان مي راند ، بي رقيب! عقل مآل انديش را در اين ميان راهي نيست!
اين نامه ها ممكن است كاملا احساسي باشند ، يا اينكه آميزه اي از تحليل رابطه اشقانه و احساس را در خود بپرورند: حكايت گشايش راز حادثه يا حكايت اينكه چرا در اوج حادثه ، ناگاه فاجعه از راه مي رسد !
و حتي در اين تحليل گونه ها نيز منطق ديگر انديش عاشقانه فعال است نه منطق خويش انديش عاقلانه !
پس آنانكه عشق را به رسميت نمي شناسند ، پاي به اين كشور جنون مدار ننهند كه چيزي را غير عاقلانه تر از اين نخواهند يافت!
ديگر اينكه اين نامه ها هرچند ترتيب زماني داشته اند اما از آنجا كه از يك سو بعضي از آنها به مسائل شخصي و روز مره مي پردازند و از سوي ديگر به خاطر آنكه نمي خواهم سير وقايع ،حرفها را تحت الشعاع قرار دهد ،ترتيب مذكور را رعايت نمي كنم.شايد اين گونه ، تضاد منطقي عشق و غمشادي توامانش در كنتراستي واضح تر جلوه نمايد و اين خود كم دستاوردي نيست.
نكته ديگر اينكه جهت تغيير ذائقه .و البته پر بار تر شدن اين ستون ، قصد دارم كه گهگاه نامه هايي از اين دست را از مشاهير هنر برايتان ترجمه كنم .هرچند بر اين باورم كه اصالت با عشق است نه با عاشق و معشوق !
يعني اين ليلي و مجنون نيستند كه عشق را اثبات مي كنند ، اين عشق است كه به آنها آبرو مي دهد و ماندگارشان مي كند ! اما به هر حال گمانم خواندن عاشقانه اي از هوگو يا كافكا يا … هميشه جذاب خواهد بود .
و آخر سخن اينكه نام اين ستون از فرانتس كافكا الهام گرفته شده است . براي حسن ختام بخشي از نامه هاي كافكا به ميلنا را - برگرفته از كتابي به همين نام كه به فارسي نيز منتشر شده است -
بخوانيد :
تو را مي بينم كه روي كارت خم شده اي ، گردنت برهنه است ، من پشت سر تو ايستاده ام ، تو خبر نداري . لطفا اگر لبهاي مرا بر پشت گردنت حس كردي هراسان نشو !
مقصود من بوسيدن نبوده ، فقط عشقي بي فريادرس است !!
تا بعد ….
